‘Het proces bepaalt het succes’: HP Architecten nieuwe NRP-partner

Manou Huijbregts en Pelle Poiesz richtten 25 jaar geleden HP Architecten op. Al meer dan twee decennia renoveert en transformeert het Rotterdamse bureau bestaand vastgoed, van rijksmonumenten tot naoorlogse portiekflats. Sinds kort is de organisatie aangesloten als partner bij het NRP. We spreken Manou en Pelle over de filosofie van het bureau en de veranderende rol als architect.

Manou en Pelle leerden elkaar kennen op de roeivereniging tijdens hun studententijd in Delft. Na beiden bij verschillende bureaus te hebben gewerkt, besloten ze samen een bedrijf te starten. Een lopende opdracht van Manou, een expositiegebouw voor zijn oom, werd gebruikt als testcase. Kort daarna volgden er nog twee opdrachten, de basis voor het starten van een eigen architectenbureau was gelegd. Zo moest een oude loods in Delfshaven worden omgebouwd tot sport- en buurtcentrum. Manou merkt op: ‘Dat was eigenlijk toen dus al ons eerste renovatie- en transformatieproject’. 

Artikel gaat verder onder de foto. 

Een onbaatzuchtige werkhouding

Het expositiegebouw bleek exemplarisch voor de werkwijze van het bureau. ‘We waren niet bezig met wat in de mode was of met hoe het hoorde,’ zegt Pelle. ‘We deden iets wat goed was voor de plek, voor de opdrachtgever, en met voldoende uitdaging voor onszelf. En dat zijn we eigenlijk blijven doen.’ 

Wat startte als tweekoppige onderneming met drie opdrachten op zak, groeide in 25 jaar uit tot een volwassen bureau met een ambitieus team. Wat onveranderd bleef, is de onbaatzuchtige houding van HP Architecten. Pelle licht toe: ‘Het wordt interessant als je een win-win situatie creëert voor de bewoners, de toekomst van het gebouw én de cultuurhistorie.’

Ondogmatische oplossingen voor een Rotterdamse renovatie

Een project waarin dit samenkwam, was de renovatie van de Rechthuislaan op Katendrecht. Manou schetst de situatie: ‘We kregen de opdracht om de woningen in deze straat te verduurzamen in bewoonde staat. De oorspronkelijke architectuur uit 1900 van de huizen was aangetast door een stadsvernieuwingsronde uit de jaren tachtig. Met witte kozijnen en kanariegele voordeuren, keukens die tegen gevels geplaatst waren en portieken op plekken waar ze niet pasten.’ Het bureau moest door al deze ingrepen heen durven denken. Manou: ‘Toen hebben we de meest ondogmatische ontwerpoplossingen bedacht, die je nooit in Delft zou hebben geleerd. Ik woon zelf ook in de wijk en hield het de eerste twee jaar voor me dat ik hieraan werkte. Eerst maar eens kijken of het zou lukken.’

Tekst gaat verder onder de slider. Te zien zijn voor en na foto’s van de renovatie van de Rechthuislaan

Niet het gebouw, maar ook het proces bepaalt het succes

Het lukte. In de jaren daarna werd het project voor meerdere prijzen genomineerd en won het de Rotterdam Architectuurprijs. Het succes zat hem volgens Manou en Pelle vooral in het draagvlak. Pelle: ‘Je wilt dat iedereen die bij het proces betrokken is – een bewoner, een aannemer, een opdrachtgever – trots is, en dat er begrepen wordt wat je met elkaar hebt bedacht.’ Ook bij andere projecten, zoals de transformatie en optopping van de Fonteinkerk in Voorburg, bleek het vinden van draagvlak de succesfactor. Een terugkerend patroon: niet het gebouw alleen, maar ook het proces bepaalt of een renovatie werkelijk slaagt.

Als je zoveel op het proces stuurt, wat doet dat met je rol als architect? Bén je dat dan nog wel? ‘Als we zeggen dat we architect zijn, worden we meteen gezien als iemand die het ontwerp wil bepalen,’ zegt Pelle. ‘Maar dat willen we juist níet.’ Steeds vaker schuift het bureau daarom al vroeg bij projecten aan, om kansen te zien en te bemiddelen tussen gemeente, corporatie, aannemer en bewoner.

Tekst gaat verder onder de foto. Foto: Fonteinkerk Voorburg 

Een verbindende houding

Die verbindende houding past bij de aard van het NRP. ‘Onze expertise ligt op het sociale vlak van met name corporatiebezit, waar we steeds meer partijen goed hebben leren kennen,’ vertelt Manou. ‘Maar daaromheen zit nog een hele wereld aan provinciaal en landelijk beleid. Daar zien wij het NRP als een grote meerwaarde: om die sectoren bij elkaar te brengen.’