Omdat het nieuwe er al is: Sander Dorleijn treedt (opnieuw) toe als NRP-bestuurslid

Sinds deze maand neemt Sander Dorleijn, algemeen directeur bij ingenieursbureau ABT, plaats als algemeen lid in het NRP-bestuur. Of eigenlijk: opnieuw plaats. Zo’n tien jaar geleden was Sander namelijk ook al een aantal jaar bestuurslid. Wat is er in die tijd veranderd op het gebied van renovatie en transformatie? We spreken hem erover.

Sander is opgeleid als constructeur en volgde daarna het traject Architectural Design Management Systems: ‘het organiseren van het ontwerp- en engineerings-proces’ waardoor er een integrale aanpak ontstaat. Want juist bij bij complexe renovaties, monumenten en transformaties is een integrale aanpak essentieel.

Bestaande gebouwen en het continue spanningsveld

Niet lang daarna startte hij bij ABT, waar hij met collega Frank Hofmans richting gaf aan de tak ’bestaande gebouwen’ – renovatie, transformatie en revitalisatie. Sander: ‘We merkten dat mensen die aan bestaande gebouwen werken andere competenties nodig hebben. Werk je met nieuwbouw, dan ben je een creator. Werk je met bestaande gebouwen, dan ben je naast ontwerper ook onderzoeker. Dat is een continu spanningsveld: je probeert je omgeving zo goed mogelijk te doorgronden en tegelijkertijd moet je accepteren dat je nooit alles zult weten.’

Artikel gaat verder onder de foto. 

Van pionieren naar verdieping en verbreding

Het is inmiddels meer dan 15 jaar geleden dat Sander startte met deze focus op renovatie en transformatie. ‘In die tijd was renovatie en transformatie niet bepaald hot and happening. Bij ABT was 80% van de portefeuille nieuwbouw en 20% bestaande bouw; nu is dat andersom.’ En dat is niet het enige wat veranderd is. Sander: ‘Waar we 15 jaar geleden nog aan het pionieren waren, zien we dat de sector zich steeds meer verdiept en verbreedt.’

Een fundamenteel andere manier van kijken naar vastgoed

Sander licht verder toe: ‘Destijds ging renovatie en transformatie vooral over industriële en monumentale gebieden en gebouwen. Nu zit de grootste opgave niet in wat we nog moeten bouwen, maar in wat er al is. In de enorme bestaande voorraad gebouwen die vaak niet meer past bij hoe we vandaag wonen, werken en leven, maar die wél de sleutel vormt voor de toekomst. Dit betekent een fundamenteel andere manier van kijken naar vastgoed. Geen product dat je vervangt, maar een middel om maatschappelijke opgaven op te lossen van verduurzaming en circulariteit tot nieuwe woon- en werkvormen.

Vandaag de dag hebben we in Nederland een enorme bulk aan bestaande kantoorgebouwen en campussen waarbij we het verschil kunnen maken. Waar renovatie en transformatie vroeger vooral gingen over het hergebruiken van gebouwen, gaat het vandaag de dag ook over het behouden en hergebruiken van materialen. Daarmee zijn renovatie en circulariteit steeds meer één vakgebied geworden.’

Een mindset-verandering als grootste kracht

De belangrijkste kracht achter die verschuiving, is volgens Sander een mindset-verandering: Door eerst te begrijpen, en pas daarna toe te voegen. ‘Die mindset moet bij iedereen aanwezig zijn en ook bij de partners die je bij een project betrekt. Zo werken we als ABT momenteel aan het Paleis van Justitie Den Haag, in opdracht van het Rijksvastgoedbedrijf in een ontwerpconsortium met o.a. architectenbureau Nudus en Hub Architecten. De opdrachtgever wilde de bestaande gevel slopen en vernieuwen. We hebben hen overtuigd om de gevel te hergebruiken, het natuursteen te reinigen, de gevelbeglazing schoon te maken en terug te plaatsen. Dat klinkt logisch, maar zo was de mindset van de sector lange tijd niet.’

Bestaande gebouwen en materialen zo slim mogelijk blijven gebruiken

En hier gaat het volgens Sander in de kern om. ‘Dat het renovatie- en transformatievak zich hebben verenigd met circulariteit. Twee stromingen die een eigen schaal hebben en steeds verder in elkaar over lopen. Niet langer staat de vraag centraal wat we nieuw kunnen toevoegen, maar hoe we bestaande gebouwen én materialen zo slim mogelijk kunnen blijven gebruiken. Juist daarin schuilt de grootste opgave én de grootste kans voor de gebouwde omgeving.’

Sander kijkt ernaar uit om met zowel ABT als het NRP een volgende stap te zetten. ‘We hebben een aantal maatschappelijke uitdagingen die we met elkaar op te lossen hebben. Het is aan ons om nu datgene waar we mee gestart zijn door te ontwikkelen en te verfijnen. Het fijne aan het NRP is dat we dat met een brede achterban doen, die niet gebonden is aan een specifieke sector of marktsegment. Een fijne club om weer onderdeel van te zijn.’